Bach, Mozart, twee zoons die over hun herinneringen aan hun vader vertelden, zonnebloemen. Een ingetogen, rustige dienst. De begrafenis van de (schoon)vader van vrienden van me. Ik kende hem nauwelijks. Eigenlijk had ik hem alleen op de bruiloft van deze vrienden ontmoet waar ik de foto’s maakte. Vandaag had ik het idee dat ik hem beter leerde kennen. Na zijn dood. Door de muziek en door de woorden die werden gezegd. Dit maakte dat ik over mijn eigen uitvaart ging nadenken. Niet dat ik denk dat deze op korte termijn plaats gaat vinden. Ik wil doorleven, meer tijd doorbrengen met familie en vrienden, nieuwe mensen en plekken op deze wereld ontdekken, schoonheid aanschouwen, blij zijn. Eigenlijk maakt het me niet zoveel uit hoe men afscheid van me neemt aangezien ik er alleen maar fysiek bij ben (tenminste…daar ga ik nu van uit), maar mocht ik toch iets kunnen waarnemen vanuit het hiernamaals, dan wil ik een feestje zien. Een uitvaart aan het einde van de dag. Geen koffie en broodjes. Nee, flessen wijn en tapas in een nabijgelegen cafĂ©. Wereldmuziek. Dansje. Gezelligheid. Familie, vrienden en vage kenissen. Lijkt me leuk. Ik hoop dat het nog even duurt en tot die tijd ben ik blij mijn leven met jullie te delen.
Stel u voor dat je van bovenuit toch kan meekijken…eigenlijk toch maar liever niet
Je hebt gelijk: een afscheid is te belangrijk om niet feestelijk te vieren…
Klinkt het erg morbide om te zeggen dat ik op jouw begrafenis een wijntje kom drinken? Als jij op de mijne komt! Maar natuurlijk is dat pas in de volgende eeuw of zo, wat zeuren we toch. Nu gaan we genieten van het leven!
Helemaal mee eens. Een van m’n oma’s overleed op haar 70ste en stuurde ons de kroeg in na alfoop. Zo wil ik het ook. Champagne en tapas en heel veel wijn.
Wel origineel!
Grappig. Afgelopen maandag, onderweg naar Polen, bedacht ik me hoe mijn eigen begrafenis er uit zou moeten zien. Leuk om te lezen dat anderen daar ook mee bezig zijn. De laatste begrafenis die ik heb meegemaakt (vorig jaar), werd met alle vrienden en familie afgesloten in de kroeg. Was fantastisch!
Levensverhalen door het oog van een ander op uitvaarten maken vaak net nog even iets meer indruk, he…