Onrust
Sinds ik studievakantie heb, voel ik een onrust. Heel weird. Ik had juist gedacht dat ik heerlijk ontspannen zou zijn. Geen opdrachten, geen geren en gevlieg. Leuke dingen met vrienden doen. Dat laatste doe ik zeker. En het is heerlijk om “even” heen en weer te rijden naar West Friesland voor een uurtje kraamvisite, onverwachte een terrasje te pakken, naar de Parade te gaan, een lange wandeling te maken. En toch, toch heb ik energie over. En die springt alle kanten op. Maakt me onrustig, prikkelbaar, onzeker. Dingen waar ik al maanden geen “last” meer van heb gehad. Ik weet even niet zo goed hoe ik met die onrust om moet gaan. Maar zoals elk nadeel, heeft ook ook dit een voordeel: nieuwe ideeën. Na m’n vakantie naar Spanje ga ik er met in ieder geval één hard aan de slag. Het is een hele uitdaging, maar ik heb er zin in. Het is het proberen waard. Meer daarover als alles wat concreter is. Nu eerst vakantie. Morgen vertrek ik richting Spanje. Liftend. Behalve 2 daagjes in Nieuw Zeeland heb ik nog nooit gelift. Ik ben dus erg benieuwd! Nu maar even m’n energie gebruiken om alles voor de vakantie klaar te hebben 
.
Stoer hoor, liften naar Spanje! Ben erg benieuwd hoe lang je erover gaat doen.
En wat betreft die onrust…misschien wel interessant om er eens langer bij stil te staan. Waar komt ‘ie vandaan? Is het gewoon afkicken van de drukte of iets anders? Maar misschien weet je het ook wel.
Inderdaad bijzonder dat je onrustig wordt wanneer je tijd creëert voor iets specifieks. Misschien een soort prestatiedruk/-drang die zich op een rare manier uit? Ik zou zeggen, probeer te accepteren dat de onrust er is, wellicht krijg je daardoor wat rust.
In ieder geval een heel fijne vakantie gewenst! Stoer hoor, liftend! Heel benieuwd naar je ervaringen.