May
20
Het Rotte Element
Nummer 35. Al jaren goed voor ellende. Het begon in 2004 met een zwelling van mijn kaak. Af en toe pijn. Verder niets. Op naar de tandarts. Er bleek een ontsteking bij de wortelpunt van nummer 35 te zitten. Tijd voor een wortelkanaalbehandeling. Echter ben ik gezegend met kieswortels die alle kanten uitzwaaien in de meest vreemde bochten. Mijn tandarts wilde er zelf dus niet aan beginnen. Ik werd doorverwezen naar een endodontoloog. Blijkbaar zijn endodontologen niet dik gezaaid in Nederland en ik moest een behoorlijke tijd wachten én ervoor naar Amstelveen afreizen vanuit Utrecht. Ongeveer anderhalf uur heb ik in de stoel van de endodontoloog moeten liggen. De premie voor mijn uitgebreide tandartsverzekering was in ieder geval niet voor niets betaald. En die van mijn lezers ook niet.
Na de wortelkanaalbehandeling duurde het nog maanden voordat de zwelling in mijn kaak verdwenen was. Mijn vorige tandarts heeft nooit meer met een woord gerept over nummer 35. En ik dacht dat alles ok was met deze kies. Tot een paar weken geleden. Vanwege een wortelkanaalbehandeling van nummer 36 maakte mijn nieuwe tandarts een röntgenfoto. Bij de beoordeling van nummer 36 werd hij danig afgeleid door zwarte vlekken om de wortel van nummer 35. Een apexresectie stond op zijn verlanglijstje. Ik kreeg een verwijsbrief naar de kaakchirurg.
Met een klein beetje moed en Metallica schallend uit mijn oordopjes fietste ik vanmorgen naar het ziekenhuis. In de wachtkamer werd ik toch wel een beetje zenuwachtig. Nog zenuwachtiger werd ik toen de kaakchirurg de gemaakte röntgenfoto met me ging bespreken. Er zat inderdaad een ontsteking, maar hij zag ook een zwart lijntje verticaal door de wortel heengaan. Dit kon betekenen dat de wortel gebroken was en dat hij de kies zou moeten trekken. Kies TREKKEN? Daar had ik me niet op voorbereid. Natuurlijk is het onzin, maar ik associeer gaten in het gebit met ongezondheid en oude mensen. Niet met een vrouw in de bloei van haar leven. Ik. Met gekruisde vingers ging ik in de stoel liggen. De kaakchirurg ging aan het boren, beitelen en weet ik veel wat nog meer. Tijdens het wegschrapen van de ontsteking stopte hij opeens en zei: “Ik geloof dat het behoorlijk nutteloos is wat ik hier aan het doen ben.” Ik lag al niet ontspannen in de stoel (ik kreeg zelfs de opmerking: “ontspan eens, het lijkt wel alsof we u pijn doen” naar m’n hoofd geslingerd), maar na deze opmerking lag ik helemaal niet meer ontspannen. Ik was bang voor wat hij ging zeggen. Element 35 moest getrokken worden. Schaapachtig vroeg ik of dat echt a la minute moest gebeuren. Ja, dat moest nu gebeuren.
Nu zit ik dus thuis. Met een gaasje in het gat waar vanmorgen nummer 35 nog zat. Zelf staat de kies op 4 meter afstand in een potje op tafel. Zwarte wortel. Ontstoken. Vies. Het is maar een kies. Er zijn dingen in je lichaam die meer onmisbaar zijn, maar ondanks dat het een rot element was, mis ik nummer 35 en zie ik er tegenop het zwarte gat wat hij achterlaat in de spiegel te zien.
